Οι Βούλγαροι στη Θεσσαλονίκη

Οι Βούλγαροι στη Θεσσαλονίκη

Εργατική κινητικότητα

Η Ελλάδα είναι ένα από τα κράτη στα οποία μετά το 1989 οι Βούλγαροι μεταναστεύουν πιο μαζικά. Επίσης, η βουλγαρική κοινότητα στη Θεσσαλονίκη είναι μεγάλη, παρόλο που είναι δύσκολο να οριστεί ο ακριβής αριθμός των Βουλγάρων, οι οποίοι αυτή τη στιγμή εργάζονται και κατοικούν την πόλη. Η εγκατάστασή τους εκεί ξεκινά αμέσως μετά από το 1990 και την απελευθέρωση του καθεστώτος της έκδοσης διαβατηρίων σε Βούλγαρους πολίτες. Αρχικά οι Βούλγαροι βρίσκουν εργασία κυρίως στον αγροτικό τομέα, στον τουρισμό και ως υπηρετικό προσωπικό στα ελληνικά νοικοκυριά, περισσότερο στην παραοικονομία.

Χαρακτηριστικό για τη βουλγαρική μετανάστευση στη Θεσσαλονίκη, καθώς και γενικά σε όλη την Ελλάδα, είναι ότι στο αρχικό στάδιο της διαμόρφωσης της κοινότητας υπερτερούν οι γυναίκες. Η μετανάστευση των ανδρών αυξάνεται με την κατάργηση της βίζας για τους Βούλγαρους πολίτες, το 2001, και την ένταξη της Βουλγαρίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, το 2007. Ως αποτέλεσμα αυτών των μεταναστευτικών ρευμάτων στη Θεσσαλονίκη ήδη υπάρχει δεύτερη γενιά Βούλγαρων μεταναστών, οι οποίοι έχουν εγκατασταθεί σε παιδική ηλικία στην πόλη και ύστερα έχουν δημιουργήσει οικογένεια εκεί.

Η Ελλάδα είναι μία από τις πρώτες χώρες στην Ευρωπαϊκή Ένωση που έχει καταργήσει τους περιορισμούς πρόσβασης στην αγορά εργασίας της. Χάρη σε αυτό το γεγονός νομιμοποιούνται χιλιάδες Βούλγαροι, οι οποίοι μέχρι τότε κατοικούσαν και εργάζονταν στη χώρα χωρίς τα απαραίτητα νόμιμα έγγραφα. Η οικονομική και χρηματοοικονομική κρίση που έπληξε τη νότια γειτονική χώρα μας μετά το 2008 έχει επηρεάσει και τη βουλγαρική μεταναστευτική κοινότητα στη Θεσσαλονίκη. Η αύξηση της ανεργίας και η μείωση των εισοδημάτων ανάγκασαν πολλούς Βούλγαρους, οι οποίοι εγκαταστάθηκαν προηγουμένως στην πόλη, να αναζητήσουν καλύτερη ζωή σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όπως τη Γερμανία, την Ολλανδία, το Βέλγιο, τη Μεγάλη Βρετανία κ.ά.

Κυριακάτικο σχολείο

Εδώ και σχεδόν μια δεκαετία το βουλγαρικό κυριακάτικο σχολείο “Άγιος Γεώργιος της Μ. Ζωγράφου” παίζει ενωτικό και οργανωτικό ρόλο για τους Βούλγαρους στη Θεσσαλονίκη. Η λειτουργεία του σχολείου αρχίζει στις 15 Σεπτεμβρίου του 2008, χάρη στην οικονομική και την ηθική υποστήριξη εκ μέρους της βουλγαρικής Ιεράς Μονής Ζωγράφου του Αγίου Όρους, η οποία παραχωρεί και το κτίριο, όπου διεξάγονται τα μαθήματα. Για την ίδρυση του σχολείου εργάζεται ενεργά μια ομάδα Βουλγάρων και Ελλήνων φίλων τους, ενώ η ιδέα γεννήθηκε από τις προσωπικές τους ανάγκες. Οι περισσότεροι άνθρωποι, οι οποίοι συμμετείχαν στη δημιουργία του σχολείου, είχαν μεικτούς γάμους με Έλληνες και επιθυμούσαν τα παιδιά τους να γνωρίζουν και να κατέχουν γνώσεις όχι μόνο της ελληνικής γλώσσας αλλά και της βουλγαρικής ως μητρικής. Το σχολείο διοικείται από πενταμελές σχολικό συμβούλιο με πρόεδρο τον Πανοσιολογιώτατο Αρχιμανδρίτη Αμβρόσιο, Ηγούμενο της Ιεράς Μονής Ζωγράφου. Το 2008, το πρώτο σχολικό έτος, στο σχολείο εγγράφηκαν μόλις 11 παιδιά. Μέσα σε ένα χρόνο ο αριθμός τους τριπλασιάστηκε, οπότε το σχολικό έτος 2010/2011 φοιτούν πάνω από 50 παιδιά και η τάση για αύξηση του αριθμού των μαθητών συνεχίζεται έως και σήμερα.

Από το 2009 και μετά, το βουλγαρικό κυριακάτικο σχολείο συμμετέχει τακτικά με έργα του στο πρόγραμμα του Υπουργείου Παιδείας και Επιστήμης της Βουλγαρίας “Μητρική γλώσσα και πολιτισμός εκτός συνόρων”, μέσω των οποίων εξασφαλίζονται οι αμοιβές των καθηγητών και τα εκπαιδευτικά εγχειρίδια. Επιπλέον, στο σχολείο ιδρύθηκε βιβλιοθήκη, η οποία διαθέτει πάνω από 500 βιβλία, καθώς και συλλογή βουλγαρικών ταινιών. Το εκπαιδευτικό πρόγραμμα συμπεριλαμβάνει μαθήματα βουλγαρικής γλώσσας και λογοτεχνίας, ιστορίας και θρησκευτικών. Για τους γονείς διεξάγονται τακτικά διαλέξεις κατήχησης, βουλγαρικής ιστορίας και παράδοσης. Στο σχολείο ιδρύθηκαν λαογραφικοί σύλλογοι, οι οποίοι συμμετέχουν στα λαογραφικά φεστιβάλ της Θεσσαλονίκης.

Търсене